Psychologies Magazine , december 2001.
Tweeduizend jaar geleden, in een klein stadje in Palestina, werd een man geboren die het lot van een groot deel van de mensheid zou veranderen. Wat weten we over deze Jood, Jezus, of Yeshua in het Hebreeuws? Uit bronnen buiten het christendom weten we heel weinig. We weten alleen dat hij ongeveer vier jaar voor onze jaartelling werd geboren – dat wil zeggen, vóór Christus, een dateringsfout die teruggaat tot de Middeleeuwen! – en zo'n dertig jaar later stierf, gekruisigd in opdracht van de Romeinse procurator Pontius Pilatus. De essentie van zijn leven en zijn boodschap is ons voornamelijk overgeleverd via vier verhalen: de evangeliën. Volgens hen leidde Jezus, de zoon van Jozef en Maria, een verborgen leven in Nazareth en gaf hij alleen onderwijs gedurende de laatste drie jaar van zijn leven. Deze verhalen, die soms tegenstrijdig zijn – wat paradoxaal genoeg hun authenticiteit bevestigt – blijven vaag over zijn ware identiteit. Voor velen was deze religieuze hervormer de messias die de Joden verwachtten als de bevrijder van de Romeinse onderdrukking. Hij noemde zichzelf "mensenzoon" en "zoon van God", een titel die hem de haat van de religieuze autoriteiten en zijn doodvonnis opleverde. Volgens de apostelen verdween zijn lichaam drie dagen na zijn begrafenis, en zou hijzelf vele malen verschenen zijn, opgestaan uit de dood.
DE VIJF SLEUTELS TOT ZIJN BOODSCHAP
1 – Geen mens is verachtelijk.
Hoewel Jezus een praktiserend Jood was, mengde hij zich onder heidenen, verstoten mensen en het gepeupel, en weigerde hij onderscheid te maken tussen mensen of iemand te demoniseren, wat de streng religieuzen schokte. Tegen de moralisten die aanstoot namen aan zijn vergeving van degenen die de wet overtraden, herinnerde hij hen eraan dat het juist de zondaars waren die hem nodig hadden. Tegen de hypocriete menigte die een vrouw op heterdaad betrapt op overspel wilde stenigen, antwoordde hij: "Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen." (Johannes 8:7) En de verteller voegt er humoristisch aan toe: "Daarop gingen ze een voor een naar buiten, te beginnen met de oudsten."
2 – We hebben geen religies nodig om God te ontmoeten.
Jezus pleit voor een directe relatie tussen de mensheid en God en minimaliseert de rol van tussenpersonen. Dit is een subversief idee voor religieuze instellingen. Zo antwoordt Jezus, tegen een Samaritaanse vrouw (een dissidente Joodse stroming) die verbaasd zegt: "Onze voorouders aanbaden op deze berg, maar u zegt dat men in Jeruzalem moet aanbidden",: "Er komt een tijd dat u de Vader niet meer op deze berg of in Jeruzalem zult aanbidden... Er komt een tijd dat de ware aanbidders de Vader in geest en waarheid zullen aanbidden." (Johannes 4:19-24)
3 – God is liefde.
Geconfronteerd met het ambigue beeld van een God die soms verschijnt als een tiran of een onverzoenlijke rechter, bevestigt Jezus dat Hij liefde, gerechtigheid, heiligheid, licht en mededogen is, en noemt Hem 'onze Vader'. De gehele christelijke ethiek berust op dit geloof in Zijn liefde: 'Wees barmhartig, zoals uw Vader barmhartig is. Oordeel niet, en u zult niet geoordeeld worden; veroordeel niet, en u zult niet veroordeeld worden; vergeef, en u zult vergeven worden; geef, en u zult ontvangen worden.' (Lucas 6:36-38)
4 – De dood is niet het einde.
Joodse stromingen waren verdeeld over het geloof in het voortbestaan van de ziel na de dood. Jezus is echter ondubbelzinnig: de dood is slechts een overgang; er is een ander leven na de dood. Hij belooft eeuwig geluk aan de nederigen, de zuiveren van hart, de barmhartigen, de vredestichters, de verdrukten en degenen die omwille van de gerechtigheid vervolgd worden (Matteüs 5:3-10). Hij presenteert zichzelf ook als de redder, degene die gekomen is om de sleutels tot het eeuwige leven te geven aan "alle mensen van goede wil".
5 – Ieder mens zal geoordeeld worden naar de liefde die hij of zij heeft gegeven.
Daarom is het niet alleen het ritueel of het geloof dat telt, maar de liefde voor de naaste. Jezus zinspeelt op wat hij zal zeggen op de Dag des Oordeels (Matteüs 25): “Kom, gezegenden van mijn Vader, en ontvang uw erfdeel, het koninkrijk dat voor u is voorbereid sinds de schepping van de wereld. Want ik had honger en u hebt mij te eten gegeven, ik had dorst en u hebt mij te drinken gegeven, ik was een vreemdeling en u hebt mij opgenomen, ik had kleren nodig en u hebt mij gekleed, ik was ziek en u hebt mij verzorgd, ik zat in de gevangenis en u hebt mij bezocht.” Tot verbazing van de rechtvaardigen, die hem nooit in de gevangenis, dorstig of hongerig hebben gezien, zal hij antwoorden: “Voorwaar, ik zeg u: wat u gedaan hebt voor een van de minsten van mijn broeders en zusters, dat hebt u voor mij gedaan.”