Frankrijk is een veerkrachtige natie

Le Monde – 10 januari 2015 –

Geconfronteerd met de barbaarse daden in Parijs, is het Franse volk in staat om, ondanks tegenspoed, de kracht te vinden om zich te herpakken. En om solidariteit te tonen. Geen enkele partij mag hiervan worden uitgesloten, zelfs het Front National niet.

Frankrijk heeft ongetwijfeld een van de diepste trauma's sinds de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Allereerst werd met de moord op een complete redactie van een krant een van onze meest gekoesterde waarden aangevallen: de vrijheid van meningsuiting. Op deze afschuwelijke daad reageerde het Franse volk niet met angst, moedeloosheid of passieve woede. Integendeel, ze reageren met een immense golf van patriottisme. Tientallen miljoenen mensen namen donderdag 8 januari de minuut stilte in acht. Spontane demonstraties ter ondersteuning van Charlie Hebdo verspreiden zich over steden en dorpen, en sociale media stromen over van berichten van solidariteit en oproepen om te strijden tegen religieus obscurantisme. Deze golf van steun overstijgt alle politieke en religieuze scheidslijnen, iets wat al heel lang niet meer is voorgekomen. Zo veroordeelde bijvoorbeeld de belangrijkste en meest op identiteit gerichte moslimorganisatie, de Unie van Islamitische Organisaties van Frankrijk (UOIF), die Charlie Hebdo na de publicatie van de Mohammed-karikaturen, de aanslag onmiddellijk in zeer krachtige bewoordingen en riep zij haar leden op deel te nemen aan de demonstraties ter ondersteuning van de krant en de vrijheid van meningsuiting. Alle politieke partijen mobiliseerden zich in dit verband, en het is betreurenswaardig dat de handvol parlementsleden die de grote demonstratie op zondag 11 januari organiseerden, het Front National de deelname weigerden. Mijn standpunten staan ​​lijnrecht tegenover die van deze partij, maar ik vraag me af waarom zij, in naam van zo'n waardevol moment van solidariteit en nationale eenheid, dit momentum probeerden te breken door een van de belangrijkste Franse politieke partijen uit te sluiten?

Helaas zette de terreur zich voort met de moord op een politieagente in Montrouge en de meest recente dodelijke aanslag in Vincennes op de Joodse gemeenschap, die een constant doelwit is geworden van deze jihadisten. Sommigen kiezen er ook voor om gewelddadig te reageren op deze terroristische daden, zoals blijkt uit het in brand steken van moskeeën, waardoor een onterechte verwarring ontstaat tussen de islam en islamitisch fanatisme. Er is geen sprake van een religieuze oorlog, noch van een botsing tussen beschavingen. Er is een confrontatie tussen degenen die beschaafd zijn, ongeacht hun religieuze of etnische achtergrond, en individuen of groepen die niet langer beschaafd zijn en die soms zelfs elk gevoel van menselijkheid hebben verloren.

Wanneer iemand een krachtige traumatische schok ervaart, kan hij of zij instorten. Maar die persoon kan ook terugvechten en in de beproeving nieuwe krachten vinden die hem of haar niet alleen helpen te herstellen, maar soms ook te groeien en zichzelf te overtreffen. Dit noemen we veerkracht. Dit concept kan ook op naties worden toegepast. De Fransen, die zo neerslachtig, berustend en meer verdeeld leken dan ooit, mobiliseren zich – voorbij alle politieke, sociale en religieuze scheidslijnen – om de dictatuur van terreur te verwerpen en de kernwaarden van onze Republiek te verdedigen: vrijheid van meningsuiting en acceptatie van diversiteit van denken en geloof. Hoewel diep geschokt door deze barbaarse daden, reageren ze met de wens om eensgezind te zijn en luid en duidelijk "nee" te zeggen tegen alle vormen van dodelijk geweld. De Fransen hebben daarom gekozen voor veerkracht.

Deze reeks traumatische misdaden, die ons tot in onze kern hebben geschokt, mag de positieve en constructieve reactie van de overgrote meerderheid van onze medeburgers niet overschaduwen. Na de eerste schok en woede willen we geloven in ons gedeelde lot, en met kracht de humanistische idealen van de Verlichting herbevestigen die ten grondslag liggen aan de wetten van de Republiek en onze grenzen overstijgen. De vele slachtoffers van deze reeks aanslagen zijn niet tevergeefs gestorven.