Een korte verhandeling over het innerlijke leven

Essay

Presentatie

“Van al mijn boeken over filosofie en spiritualiteit is dit zeker het meest toegankelijke, maar ongetwijfeld ook het meest nuttige. Want het is niet theoretische kennis die ik wil overbrengen, maar praktische kennis, de meest essentiële van allemaal: hoe je een goed, gelukkig leven kunt leiden, in harmonie met jezelf en met anderen. Wat ik hier zeg, in eenvoudige bewoordingen en met concrete voorbeelden, als in een gesprek met een vriend, is het resultaat van dertig jaar onderzoek en ervaring. Mijn persoonlijke getuigenis zou weinig betekenen als deze niet verlicht werd door het gedachtegoed van de filosofen en wijzen die mijn leven hebben gevormd: Boeddha, Confucius, Socrates, Aristoteles, Epicurus, Epictetus, Jezus, Montaigne, Spinoza, Schopenhauer, Levinas, en vele anderen. Bestaan ​​is een feit, leven is een kunst. De hele levensreis draait om de overgang van onwetendheid naar kennis, van angst naar liefde. ”

Vertalingen – andere edities

Duitsland: DEUTSCHER TASCHENBUCH VERLAG
Brazilië: EDITORIAL OBJETIVA
China: PHOENIX-HANZHANG PUBLISHING
Korea: CHANG HAE PUBLISHING CO.
Kroatië: TIM Press doo
Spanje: EDITORIAL KAIROS
Frankrijk: AUDIOLIB
Frankrijk: FRANCE LOISIRS
Frankrijk: LES EDITIONS A VUE D'ŒIL
Italië: ARNOLDO MONDADORI EDITORE
Japan: KASHIWASHOBO PUBLISHING Co
Nederland: UITGEVERIJ TEN HAVE
Roemenië: Paralela 45
Turkije: APRIL PUBLISHING Ltd

Tafel

Proloog

Hoofdstuk 1. 'Ja' zeggen tegen het leven
Hoofstuk 2. Vertrouwen en loslaten
Hoofdstuk 3. Verantwoordelijkheid nemen voor je leven
Hoofdstuk 4. Actie en niet-actie
Hoofdstuk 5. Stilte en meditatie
Hoofdstuk 6. Kennis en onderscheidingsvermogen
Hoofdstuk 7. Ken jezelf
Hoofdstuk 8. Deugden verwerven
Hoofdstuk 9. Vrij worden
Hoofdstuk 10. Zelfliefde en innerlijke genezing
Hoofdstuk 11. De Gulden Regel
Hoofdstuk 12. Liefde en vriendschap Hoofdstuk
13. Geweldloosheid en vergeving
Hoofdstuk 14. Delen
Hoofdstuk 15. Hechting en niet-hechting
Hoofdstuk 16. Tegenspoed is een spirituele leraar
Hoofdstuk 17. 'Hier en nu'
Hoofdstuk 18. De dood temmen
Hoofdstuk 19. Humor
Hoofdstuk 20. Schoonheid

Epiloog
en aanvulling: Wat is een succesvol leven? Een ongepubliceerd dialoog tussen Socrates en Jacques Séguéla.
Dankwoord.

Proloog 

Bestaan ​​is een feit, leven is een kunst.
We hebben er niet voor gekozen om te leven, maar we moeten leren leven, net zoals we leren pianospelen, koken, hout- of steenhouwen. Dat is de rol van onderwijs. Toch richt onderwijs zich steeds minder op het overdragen van een manier van zijn, en meer op het aanleren van praktische vaardigheden. Het is er meer op gericht ons in staat te stellen de externe uitdagingen van het bestaan ​​aan te gaan dan de interne: hoe kunnen we vrede vinden met onszelf en met anderen? Hoe reageren we op lijden? Hoe leren we onszelf kennen en onze eigen tegenstrijdigheden oplossen? Hoe verwerven we ware innerlijke vrijheid? Hoe leren we liefhebben? Hoe bereiken we uiteindelijk ware en blijvende gelukzaligheid, die ongetwijfeld meer afhangt van de kwaliteit van onze relatie met onszelf en anderen dan van maatschappelijk succes en het verwerven van materiële goederen?
Eeuwenlang vervulde religie deze rol van het vormen van het innerlijke leven. Het is duidelijk dat ze die rol steeds minder vervult. Niet alleen omdat ze, in ieder geval in Europa, veel minder invloed heeft op het geweten van mensen, maar ook omdat ze rigide is geworden. Ze biedt vaak dogma's en normen aan, terwijl individuen juist op zoek zijn naar betekenis. Het dicteert geloofsovertuigingen en regels die slechts weerklank vinden bij een minderheid van gelovigen, en het slaagt er niet in zijn perspectief, zijn taal en zijn methoden te vernieuwen om de zielen van onze tijdgenoten te raken, die desondanks blijven worstelen met het raadsel van hun bestaan ​​en hoe een goed leven te leiden. Gevangen tussen een ontmenselijkende, consumentistische ideologie en een verstikkende, dogmatische religie, wenden we ons tot de filosofie en de grote stromingen van menselijke wijsheid. Want de wijzen van de wereld – van Confucius tot Spinoza, via Epicurus, Plotinus en Montaigne – hebben ons sleutels nagelaten om ons innerlijke leven te koesteren en te ontwikkelen: het leven accepteren zoals het is, onszelf kennen en leren onderscheiden, leven in het 'hier en nu', zelfbeheersing, innerlijke stilte, weten hoe te kiezen en vergeving. Deze sleutels tot universele wijsheid hebben niets van hun relevantie verloren. Ze helpen ons nog steeds te leven, want hoewel onze wereld enorm is veranderd, blijft het menselijk hart hetzelfde. Hoewel tweeduizendvijfhonderd jaar oud, blijft de diagnose van Boeddha over wat een mens gelukkig of ongelukkig maakt, waar. De Socratische observatie dat onwetendheid de bron van al het kwaad is, is vandaag de dag nog steeds perfect relevant. Aristoteles' leer over deugd en vriendschap is geen dag ouder geworden. De stelregels van Epictetus, Seneca en Marcus Aurelius over lot en vrije wil spreken ons nog steeds aan.
Tijdens mijn persoonlijke reis bracht mijn leeswerk, vanaf mijn adolescentie, me in contact met deze meesters van de menselijke wijsheid. Zij waren het die me een voorliefde voor schoonheid, waarheid en goedheid bijbrachten – om Plato's grote archetypen te lenen. Mijn filosofiestudies stelden me vervolgens in staat mijn kennis te verdiepen, maar ik verrijkte mijn eigen innerlijke reis ook met twee andere, heel verschillende bronnen: spiritualiteit en dieptepsychologie. Ik ontdekte het boeddhisme op zestienjarige leeftijd en de leer van Boeddha resoneerde onmiddellijk met me door haar nauwkeurigheid en pragmatisme. Tijdens een langer verblijf in India verdiepte ik me verder in deze thema's door ontmoetingen met Tibetaanse lama's, van wie ik ook de grondbeginselen van meditatie leerde. Op negentienjarige leeftijd was het lezen van de evangeliën eveneens een diepgaande ervaring. Mijn ontdekking van Christus, niet alleen als leraar uit het verleden maar ook als een levende persoon met wie men zich door gebed kan verbinden, heeft mijn leven diepgaand beïnvloed en geleid tot een begrip van het christendom dat heel anders was dan mijn jeugdherinneringen aan de catechismus. Vervolgens hielp mijn kennismaking met de freudiaanse en jungiaanse psychoanalyse, evenals diverse therapeutische methoden die voortkomen uit persoonlijke ontwikkeling (sophrologie, gestalttherapie, rebirthing, enz.), me om me meer bewust te worden van mijn kwetsbaarheden en bepaalde diepe wonden te helen die mijn leven teisterden en ervoor zorgden dat ik terugviel in terugkerende neurotische patronen.
Dit korte essay is daarom het resultaat van persoonlijke reflectie, gebaseerd op de filosofische wijsheidstradities van Oost en West, christelijke spiritualiteit bevrijd van haar normatieve beperkingen en dieptepsychologie. Mijn enige ambitie is om te delen wat mij heeft geholpen om te leven en te groeien. Om dit boek toegankelijk te maken voor een breder publiek, heb ik ervoor gekozen het in twee delen op te delen. Het begon als een mondelinge overlevering, en later heb ik de tekst herwerkt, die echter nog steeds sporen van die mondelinge traditie bevat. Wat ik hier deel, komt meer voort uit ervaring: ten eerste de ervaring van de wijze mannen die mij inspireren en die ik vaak citeer, en vervolgens mijn eigen ervaring, die ik, ondanks aanzienlijke tegenzin, moeilijk kon verzwijgen. Want hoe kun je over het innerlijke leven spreken zonder over jezelf te spreken? Laat het echter duidelijk zijn dat ik mezelf geenszins als rolmodel beschouw: ik heb nog steeds mijn blinde vlekken en ik slaag er niet altijd in de lessen die ik hier bespreek in de praktijk te brengen. Wat zeker is, is dat ik nu veel helderder van geest ben, meer innerlijke rust heb en, alles overwegend, gelukkiger ben dan ik ooit ben geweest. Moge dit kleine boekje andere gekwelde zielen die op zoek zijn naar licht helpen te begrijpen dat liefde nabij is, dat innerlijke vrijheid mogelijk is, dat vreugde aanwezig is. Je hoeft alleen maar de ogen van je verstand en je hart te openen om ze te ontdekken.